Select your Top Menu from wp menus

ΤΑΚΗ ΠΑΝΤΕΛΟΠΟΥΛΟΥ – Η πατρίδα στο πνευματικό καλειδοσκόπιο του μακαριστού Χριστοδούλου, Εφημερίδα “Η Θεσσαλία” 2/2/2020

Τιμή και μνήμη στον Επίσκοπο της Καρδιάς μας

Τον πρώτο μήνα του χρόνου, εδώ και δώδεκα χρόνια, μια συγκεκριμένη μέρα οδηγεί τη σκέψη μας στο πρόσωπο του μακαριστού Χριστοδούλου. Είναι η 28η Ιανουαρίου,όπου το 2008 ταξίδευσε για την αιωνιότητα. Την ημέρα αυτή καταθέτουμε μυρίπνοα άνθη τιμής και μνήμης, που εκφράζουν ευγνωμοσύνη, εξαργυρώνοντας ιερό χρέος και εκτόνωση συναισθηματικής φόρτισης.

Κάθε φορά που η γραφίδα μας επικεντρώνεται σε αφιέρωμα στον μακαριστό Χριστόδουλου αντλούμε ένα μικρό μέρος από την πλούσια πνευματική παρακαταθήκη,που μας κληροδότησε,για να ζωντανέψουμε ξεχωριστές στιγμές της παρουσίας του, που ανέδειξε τον άξιο ηγέτη της Εκκλησίας.Κήρυκας του λόγου του Θεού, αλλά και κήρυκας και θεματοφύλακας των αγώνων της πατρίδας,της κοινωνίας, της ιστορίας και του πολιτισμού.Με υπευθυνότητα,ψυχικό σθένος, ευαισθησίακαι αξεπέραστη μαχητικότητα πάλεψε για τους πυλώνες που στηρίζουν το Έθνος και την Εκκλησία. Είναι τα πολύτιμα ευεργετήματα και ιερά κειμήλια, λόγου και πράξεων,που μας άφησε. Στο αφιέρωμα, για τα δωδεκάχρονα  της εκδημίας του εις Κύριον,αποσπούμε μια πτυχή που μαρτυρεί και εκφράζει την αγάπη του και την αγωνία του για την πατρίδα.

Την 4η Αυγούστου 2001 επισκέφθηκε,ως Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, τα Καλάβρυτα όπου και μίλησε. Ήταν δεδομένο πως στον μαρτυρικό και αιματοβαμμένο τόπο των Καλαβρύτων η ομιλία του θα είχε κεντρικό θεματικό άξονα την πατρίδα και τους αγώνες για την ελευθερία, εκφράζοντας παράλληλα, τον δικό του εθνικό στοχασμό περί πατρίδας, που εμπεριείχε αγάπη, ευαισθησία, θυσιαστικό πνεύμα και θάρρος στο να προβάλει τα εθνικά μας ιδεώδη. «Πόνος Πατρίδας.» χαρακτηρίζεται ιδεολογικά η συγκεκριμένη ομιλία,που περιέχεται   στο πόνημα του Δημήτρη Ριζούλη,μέρος της οποίας και  παραθέτουμε. :

«…Δεν είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι την ευλογημένη πόλη σας. Είναι όμως η πρώτη φορά που έρχομαι να μιλήσω σε όλους τους Καλαβρυτινούς,σε όσους προκόβουν εδώ, και σε όσους ο μόχθος και η επιτυχία στην ξένη δεν ενίκησε τον νόστο της προγονικής εστίας. Οι πρόγονοί σας πάλεψαν με νύχια και με δόντια, όχι μόνο να σας αναθρέψουν, αλλά να σας  χαρίσουν τη λευτεριά, αυτήν που μας επιτρέπει να είμαστε σήμερα μαζί, συμμεριζόμενοι τη χαρά μας με τα αγαπητά μας πρόσωπα. Ο Κύριος με αξίωσε να αρχίσω τις ομιλίες μου για το 21 στα Ψαρρά, στην ιδιαίτερη πατρίδα του Κανάρη.

….Μιλώντας σήμερα σε σας, παιδιά ηρώων και στο 21 και στη πρόσφατη Κατοχή, θα ήθελα να προχωρήσω ένα βήμα, να θέσω το ερώτημα:«πως φτάσαμε στο σημείο και η λαχτάρα για την πατρίδα αντιμετωπίζεται σαν αρρώστια,σαν ψώρα,που κάθε σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να μένει μακριά της…. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι πράγματι έχουμε πελώριες ευθύνες διότι δεν αντιταχθήκαμε σ ’αυτούς που έβαλαν το αίμα των προγόνων μας στην υπηρεσία μίας πολιτικής ιδεολογίας,του εθνικισμού. Πολλοί από εμάς, τους με όποιο τρόπο μέλη της ηγεσίας του τόπου, από τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους έως τις μέρες μας, κωφεύσαμε όταν δεν έπρεπε κι αφήσαμε την πατρίδα να γίνει πλακάτ και λάβαρο στην υπηρεσία πολιτικών αντιπαραθέσεων………

Οι πρόγονοί μας μαζεύτηκαν γύρω από τον παπά και τον οπλαρχηγό, πολεμώντας για την πατρίδα,για την γυναίκα τους και τα παιδιά τους. Πάλεψαν για της πατρίδας την ελευθερία,πάλεψαν γιατί ήθελαν να αναθρέψουν τα παιδιά τους χωρίς να τα ποτίζουν με το μαύρο γάλα του φόβου μπροστά σε τύραννο. Τίποτε δεν το φανερώνει αυτό τόσο καθαρά, όσο η στάση των αγωνιστών στο Μεσολόγγι. Στην αρχή έστειλαν όσες γυναίκες μπορούσαν στη Ζάκυνθο για να γλυτώσουν. Εκείνες όμως προσπαθούσαν, και ζητιανεύοντας ακόμα,να μαζέψουν πράγματα χρήσιμα στους άντρες τους. Και γράφει, ο αληθώς έξοχος Διονύσιος Σολωμός : «Και συνέβηκε αυτές τις μέρες όπου οι τούρκοι πολιορκούσαν το Μεσολόγγι, και ολημερίς και κάποτε ολονυχτίς έτρεμε η Ζάκυνθος από το κανόνισμα το πολύ… Και λαβαίνανε και πανιά για τους λαβωμένους. Και δεν τους έλεγε κανείς το όχι.». «…..Μας φαίνονται παχιά λόγια η αναφορά στους προγόνους μας,φαίνονται ξεπερασμένη ιστορία.Πως έγινε κι αφήσαμε να απομακρυνθούμε από το ήθος αυτών που μας ανάστησαν? Πως μπορέσαμε και νομίσαμε πρόοδο την απομάκρυνσή μας? ….Σας φαίνονται αυτά μια αδικαιολόγητη νοσταλγία? Δεν είναι νοσταλγία,είναι προειδοποίηση. Δεν είναι ευχή να γυρίσουμε στο παρελθόν, είναι πρόβλεψη για να γνωρίζετε που θα παιχτεί το μέλλον μας…..

……Παρακαλώ να καταλάβουμε ότι αυτή η ανεπίτρεπτη ατμόσφαιρα,αυτή η αρρώστια μας υποχρεώνει να βλέπουμε το 21 σαν μια αντάρα, χωρίς νόημα για μας σήμερα.Αυτή μας αναγκάζει να βλέπουμε τον πατριωτισμό σαν μούχλα. Αυτή μας αφαιρεί την ικανότητα να ρουφάμε ζωογόνο νερό από τις ρίζες μας και να τις βλέπουμε σαν άχρηστες φωτογραφίες σε παλιό σεντούκι…». Και καταλήγει ο μακαριστός : «….Εύχομαι σε όλους σας σήμερα να κρατήσετε την οικογένειά σας ζωντανή, κεφαλόβρυσο του Γένους μας,και να μεταδώσετε στα παιδιά σας τη διδαχή που τόσο εύγλωττα διδάσκει ο Σεφέρης, που σημειώνει, : «Για μας ήταν άλλο πράγμα ο πόλεμος για την πίστη του Χριστού, και για την ψυχή του ανθρώπου, καθισμένη στα γόνατα της Υπερμάχου Στρατηγού, που είχε στα μάτια ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης..».

Τα μικρά αποσπάσματα της ομιλίας του μακαριστού Χριστοδούλου, που παραθέτουμε, αναδεικνύουν εμφαντικά, το γενναίο ήθος και τον πλούσιο συναισθηματισμό του. Εκφράζουν την αγάπη, το πάθος,τον σεβασμό και την αναγνώριση προς τους αγωνιστές, αλλά και την αγωνία του για το μέλλον του Γένους μας. Προφητικός,όπως πάντα,και πνευματικά αξιόλογος λόγος, όπως και ο συγκεκριμένος, ο οποίος εν όψει του 2021, έτος που προγραμματίζονται εκδηλώσεις στο Πανελλήνιο για τα 200 χρόνια από την Εθνική Παλιγγενεσία, με την Εκκλησία να έχει σημαντικό ρόλο με συντονιστή τον ποιμενάρχη μας κ. Ιγνάτιο,συναντά την επικαιρότητα και προσδίδει ιδιαίτερο κύρος. Μια ακόμη ιερή διδαχή και υψηλό δίδαγμα από το ανεξάντλητο πνευματικό οπλοστάσιό του. Στη μνήμη μας η προσωπικότητά του παραμένει και θα παραμείνει πάντα ως: «Ο Χριστόδουλος της καρδιάς μας..».-

Related posts