Select your Top Menu from wp menus

Προς το προεδρείο του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC)

1/1/2003

Προσφώνησις του Αρχιεπισκόπου προς τα μέλη του Προεδρείου του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών

Σεβασμιώτατε, Ἐκλεκτά Μέλη τοῦ Προεδρείου τοῦ Συμβουλίου Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν,

Ἀποτελεῖ μεγάλην ἱκανοποίησιν δι’ ἐμέ νά σᾶς ὑποδέχωμαι σήμερον ἐδῶ εἰς τήν Ἱεράν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀθηνῶν, τήν Πρώτην Καθέδραν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἔχει τήν εὐχαρίστησιν νά φιλοξενῇ τήν ἐν ἐξελίξει Συνάντησιν τοῦ Προεδρείου τοῦ Συμβουλίου Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν. Αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν χαράν καί εὐτυχίαν διά τήν παρουσίαν ὑμῶν ἐνταῦθα, ὅλως δέ ἰδιαιτέρως διά τήν παρουσίαν τοῦ πεφιλημένου ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ, τοῦ Μητροπολίτου Ἱερεμίου, Πρoέδρου τοῦ ΚΕΚ, καί δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νά τόν συγχαρῶ προσωπικῶς διά τήν πρόσφατον ἐκλογήν του εἰς Μητροπολίτην Ἑλβετίας.

Εἶναι ὄντως σημαντικόν ὅτι αὐτή ἡ Συνάντησις, ἡ τελευταία τοῦ Προεδρείου τοῦ ΚΕΚ πρίν τήν ἑπομένην Γενικήν Συνέλευσιν, λαμβάνει χώραν ἐδῶ εἰς τάς Ἀθήνας καί ἐπί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἐδάφους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τῆς πρώτης Εὐρωπαϊκῆς Ἐκκλησίας ἡ ὁποία ἱδρύθη ὑπό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ἡ Νεάπολις, οἱ Φίλιπποι, ἡ Ἀμφίπολις, ἡ Ἀπολλωνία, ἡ Θεσσαλονίκη, ἡ Βέροια, αἱ Ἀθῆναι ἀσφαλῶς, ἡ Κόρινθος καί ἡ Νικόπολις, σύμπασαι πόλεις εὐαγγελισθεῖσαι ὑπό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, εὑρίσκονται ἐντός τῆς δικαιοδοσίας της. Οὕτω τό Συμβούλιον τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν συναντᾶται ἐντός τῆς πρώτης Εὐρωπαϊκῆς Ἐκκλησίας καί ὄντως εἰς μίαν ἐποχήν κατά τήν ὁποίαν ἡ Εὐρώπη δημιουργεῖ μίαν νέαν δομήν, ἐνῷ εὑρίσκεται εἰς τήν διαδικασίαν δημιουργίας ἑνός Συντάγματος διά τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν. Ὁ Παύλειος χῶρος τῆς συναντήσεώς σας πιστεύω ὅτι ἀποτελεῖ μίαν πρόκλησιν διά τάς ἘκκλησίαςΜέλη τοῦ ΚΕΚ διά νά ἐπανευαγγελισθοῦν τήν Εὐρωπαϊκήν Ἤπειρον καί νά διακηρύξουν τήν μοναδικότητα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, ὡς ἔπραξεν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος πρό δύο χιλιάδων ἐτῶν.

Ἐπιπλέον, τό ΚΕΚ πρέπει νά παρακινήσῃ τάς ἘκκλησίαςΜέλη του, ἰδιαιτέρως δέ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἑδρεύουν ἐντός τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, νά κάνουν κοινήν καί συντονισμένην προσπάθειαν διά νά διατηρηθῇ ὁ χριστιανικός χαρακτήρ τῶν ριζῶν καί τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Εὐρώπης καί νά ἐπηρεάσουν τούς συντάκτας τῆς νέας Συνταγματικῆς Συνθήκης ὥστε νά ἀναφερθοῦν μετά σαφηνείας εἰς τήν Χριστιανικήν κληρονομίαν τῆς Εὐρώπης. Ἀντιλαμβάνομαι ὅτι αὐτός δέν εἶναι ἕνας εὔκολος στόχος, καί ἐπειδή τά γεγονότα φαίνονται ἤδη νά δρομολογοῦνται, ἴσως πρέπει νά εἴμεθα ἱκανοποιημένοι μέ μίαν γενικήν ἀναφοράν εἰς τάς θρησκευτικάς ἀρχάς καί ἀξίας. Ἡμεῖς, πάντως, δέν πρέπει νά παύσωμεν νά ἀγωνιζώμεθα πρός αὐτόν τόν σκοπόν. Ἐάν ἡ πρότασις τήν ὁποίαν ἔκαμε ἡ Κεντρική Ἐπιτροπή τοῦ ΚΕΚ κατά τήν Συνάντησίν της ἐν Morgés (39 Ἰουνίου 2002), διά νά ὠθήσῃ τήν “Συνέλευσιν διά τό μέλλον τῆς Εὐρώπης” νά ἀναγνωρίσῃ τάς Εὐρωπαϊκάς Ἐκκλησίας ὡς “συνομιλητάς”, ἐγένετο ἀποδεκτή ὑπό τῆς Συνελεύσεως, θά ἠδύνατο νά χρησιμεύσῃ ὡς ἐφαλτήριον διά νά συζητηθῇ ἡ ἐπί τοῦ θέματος περίπτωσις τῶν Ἐκκλησιῶν.

Γνωρίζω καλῶς ὅτι ἡ Συνάντησίς σας θά ἀφορᾶ κυρίως εἰς τήν προετοιμασίαν τῆς ἐπικειμένης Συνελεύσεως, μιᾶς Συνελεύσεως τήν ὁποίαν ἡ Ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας μας ἤδη προετοιμάζει. Ὄντως θά ἦτο πολύ χρήσιμον ἐάν ἠδυνάμεθα νά ἔχωμεν τό κείμενον ἐργασίας τῆς Συνελεύσεως εἰς τήν τελικήν του μορφήν. Παρά ὅμως τάς ἐπανειλημμένας μας αἰτήσεις, δέν κατωρθώσαμε ἀκόμη νά τό λάβωμεν.

Βεβαίως εἴμεθα πολύ εὐτυχεῖς διότι ἕν μέλος τοῦ πιστοῦ μας ποιμνίου, ἡ κυρία Αἰκατερίνη Ζορμπᾶ, ἔχει προταθῆ νά ὑπηρετήσῃ ὡς Συντονίστρια τῆς Συνελεύσεως. Ἡ συμμετοχή τῆς κ. Ζορμπᾶ ὡς Συντονιστρίας τῆς Συνελεύσεως τοῦ Trondheim ὑπογραμμίζει ἐπίσης τήν σημασίαν τῆς προσφάτως εἰλημμένης ἀποφάσεως τῆς Ἐκκλησίας μας νά ἱδρύσῃ μίαν Εἰδικήν Συνοδικήν Ἐπιτροπήν ἡ ὁποία νά ἀσχολῆται μέ τήν συμμετοχήν τῶν Γυναικῶν εἰς τήν ζωήν καί τάς εὐρυτέρας δραστηριότητας τῆς Ἐκκλησίας.

Διαβάζων ἐκ νέου τό Σχέδιον τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῆς Συνελεύσεως, παρετήρησα ὅτι τό σημεῖον ὑπ’ ἀριθμ. 9 προβλέπει τήν δυνατότητα τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς νά προτείνῃ τροπολογίαν/προσθήκην εἰς τάς Διαρκεῖς Διατάξεις τῆς Συνελεύσεως σχετικῶς πρός τήν λῆψιν ἀποφάσεων βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς συμφωνίας. Ὡς ἐτονίσθη εἰς τήν ἐπιστολήν τοῦ Μητροπολίτου κ. Ἱερεμίου τῆς 22ας Ἰανουαρίου 2003, ἡ ἐφαρμογή τῆς ἀρχῆς ταύτης ἐθίγη καί συνεζητήθη διεξοδικῶς κατά τήν Συνάντησιν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΚΕΚ εἰς Morgés. Τοῦτο συνετελέσθη ἐντελῶς ἀνεξαρτήτως τῆς προτάσεως ἐπί τῆς μεθοδολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐπαρουσιάσθη ὑπό τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΠΣΕ εἰς τήν Κεντρικήν Ἐπιτροπήν αὐτοῦ τοῦ σώματος, ἡ ὁποία ἀπεφάσισε, τόν παρελθόντα Αὔγουστον, τήν ἐφαρμογήν της κατά τό μεσοδιάστημα τό ὁποῖον προηγεῖται τῆς ἑπομένης Γενικῆς Συνελεύσεως εἰς Βραζιλίαν (2006). Ἀποτελεῖ ἐλπίδα μας καί προσευχήν μας ὅτι καί τό ΚΕΚ θά υἱοθετήσῃ αὐτήν τήν διαδικασίαν, καί μάλιστα εἰς τήν Γενικήν του Συνέλευσιν.

Γνωρίζομεν ὅτι φωναί ἀντίθετοι ἔχουν ὑψωθῆ ἀπό ὡρισμένους κύκλους. Ἔχει διατυπωθῆ ἐπιχειρηματολογία ὅτι ἡ λῆψις ἀποφάσεων βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς συμφωνίας θά προκαλέσῃ “τήν ἀποφυγήν ἀμφιλεγομένων θεμάτων καί τόν ἀποκλεισμόν θαρραλέων ἤ ἀκόμη καί προκλητικῶν πολιτικῶν καί θεολογικῶν θέσεων” (Περιοδικό EKD, No 4/2002, σελ. 19). Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι οἱ φόβοι οὗτοι τυγχάνουν ἀβάσιμοι. Οἱ Οἰκουμενικοί Ὀργανισμοί, ὡς τό ΚΕΚ καί τό ΠΣΕ, θά διατηρήσουν, ἄν δέν αὐξήσουν μάλιστα τήν σημασίαν των ὡς βήματα σοβαρῶν συζητήσεων καί ἐλευθέρας ἀνταλλαγῆς γνωμῶν καί θέσεων καί ὡς σώματα προωθήσεως καί διευκολύνσεως οἰκουμενικῆς συνεργασίας. Τοιουτρόπως τό ἔργον ὅλων αὐτῶν τῶν Ὀργανισμῶν, τῶν ἐφαρμοζόντων αὐτήν τήν μεθοδολογίαν οὐχί μόνον δέν θά παρακωλυθῇ, ἀλλά τοὐναντίον θά ἐνδυναμωθῇ περαιτέρω. Καί τό σημαντικώτερον, αὐτό θά γίνῃ εὐκολώτερον ἀποδεκτόν ἀπό τά λαϊκά στρώματα, κάνοντας οὕτω τούς πιστούς ἡμῶν περισσότερον ἀνοικτούς εἰς τήν οἰκουμενικήν συνεργασίαν.

Ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ ἐπιθυμῶ νά θέσω ὑπό τήν ἔμφρονα κρίσιν σας τήν ἐπιθυμίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά τῆς παραχωρηθῇ μία ἀκόμη θέσις εἰς τήν Κεντρικήν Ἐπιτροπήν τοῦ ΚΕΚ, ὥστε αὕτη, μέ τούς δύο ἐκπροσώπους της νά δύναται νά συμβάλλῃ ἀποτελεσματικότερον εἰς τήν προώθησιν τῶν κοινῶν μας στόχων.

Ἐπίσης, ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Ἐπιτροπή Σχεδιασμοῦ τῆς Συνελεύσεως θά συνεχίσῃ τό σημαντικόν της ἔργον τό ὁποῖον προχωρεῖ διά τῶν ποικίλων Ἐπιτροπῶν της, ἰδίως εἰς τό μεστόν προκλήσεων καί ἄκρως εὐαίσθητον πεδίον τῆς Βιοηθικῆς, εἰς τό ὁποῖον ἡ Ἐκκλησία ἡμῶν προσδίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν. Δέν δυνάμεθα νά ἀποκρύψωμεν τήν ἀνησυχίαν μας λόγῳ προσφάτων ἀναφορῶν εἰς ἰατρικά ἐργαστήρια ἀμφιβόλου ἐπιστημονικοῦ ἐπιπέδου, εὑρισκομένων εἰς στενήν συνεργασίαν μεθ’ αἱρετικῶν σεκτῶν αἱ ὁποῖαι πειραματίζονται διά νά κατορθώσουν τήν κλωνοποίησιν ἀνθρώπων. Αἱ Ἐκκλησίαι πρέπει νά ἑνωθοῦν διά νά ἀσκήσουν πίεσιν ἐπί τῶν ἁρμοδίων καί ὑπευθύνων ἐκείνων φορέων, οὕτως ὥστε νά γίνῃ σεβαστή ἡ ἱερότης τῆς ζωῆς καί νά ἐξασφαλισθῇ ὅτι ἡ ἀκεραιότης τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου θά παραμείνῃ ἀπαραβίαστος ἐσαεί. Οὐδείς ἔχει τό δικαίωμα νά διασαλεύῃ τόν νόμον τοῦ Θεοῦ καί τάς ἠθικάς ἀρχάς τῆς Ἰατρικῆς καί τῆς ὅλης Ἐπιστήμης.

Ὁ καθηγητής Νευρολογίας κ. Σταῦρος Μπαλογιάννης, πιστόν τέκνον τῆς Ἐκκλησίας μας, ἔχει συντελέσει μέ τήν ἐπιτυχῆ συμμετοχήν του εἰς τήν Ὁμάδα Βιοηθικῆς τοῦ ΚΕΚ εἰς τήν συναγωγήν χρησίμων συμπερασμάτων. Ὁ ἴδιος εἶναι τακτικόν μέλος τῆς ἡμετέρας Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς.

Ἐπιπλέον, ὅσον ἀφορᾶ εἰς τό θέμα τοῦτο, τῆς ἀκεραιότητος δηλονότι τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, δέν δυνάμεθα νά παραθεωρήσωμεν τό ἐπιτελεσθέν σημαντικόν ἔργον, ἐν συνεργασίᾳ μετά τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐκκλησιῶν διά τούς Μετανάστας ἐν Εὐρώπῃ (CCME) σχετικῶς πρός τά προβλήματα τῶν Μεταναστῶν, τῶν Προσφύγων καί τῶν Αἰτούντων Ἄσυλον ἐν Εὐρώπῃ. Εἰς τήν προσφώνησίν μου εἰς ἕνα εἰδικόν Συνέδριον τό ὁποῖον ὠργανώθη ὁμοῦ ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ CCME, πραγματοποιηθέν ἀμέσως πρό τῆς ἐνάρξεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ CCME, τό ὁποῖον ἐφιλοξενήθη ὑπό τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν ἐν Ἀθήναις (Νοέμβριος 2002), ἀνεφέρθην εἰς ποικίλας ὄψεις αὐτῶν τῶν προβλημάτων καί εἰς τάς προκλήσεις τάς ὁποίας αὐτά παρουσιάζουν διά τάς Ἐκκλησίας, ἀλλ’ ἐπίσης καί διά τήν Πατρίδα ἡμῶν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀναλήψεως τῆς Προεδρίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.

Μεγάλης σημασίας εἶναι ἐπίσης τό Περιβαλλοντικόν ἔργον τό ὁποῖον ἐπραγματοποιήθη ὑπό τοῦ ΚΕΚ καί ἰδίως ἡ ἐργασία του διά τήν προώθησιν τῆς βιωσίμου ἀναπτύξεως. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος συμμετεῖχε εἰς τήν Ὁμάδα Ἐργασίας “Οἰκονομία, Οἰκολογία καί Κοινωνικά Θέματα” τῆς Ἐπιτροπῆς “Ἐκκλησία καί Κοινωνία” μέ συντονιστήν τόν κ. Κωνσταντῖνον Ζορμπᾶν, ὁ ὁποῖος ἔφερεν εἰς αἴσιον πέρας τό ἔργον της, μέ τήν ἔκδοσιν τῆς ἐκθέσεως “Βιώσιμος ἀνάπτυξις καί Εὐρωπαϊκή Ἕνωσις”. Τό ἔργον τοῦτο προωθεῖται καί ὑπό τοῦ σχετικοῦ πρός τό ἀντικείμενον Εὐρωπαϊκοῦ Χριστιανικοῦ Δικτύου διά τό Περιβάλλον (ΕCΕΝ). Πρός τόν σκοπόν τοῦτον ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θά ἐνισχύσῃ τήν προσπάθειαν ταύτην διά τῆς συμμετοχῆς της εἰς τό προσεχές συνέδριον τοῦ ΕCΕΝ, τό ὁποῖον θά πραγματοποιηθῇ εἰς Βόλον τόν προσεχῆ Μάϊον. Ὡς ἐπεσημάναμεν εἰς τήν ἀπάντησίν μας πρός τό ΠΣΕ, τήν ἀφορῶσαν εἰς τό περιεχόμενον τῆς Ἐκκλήσεως, τήν ὁποίαν αὐτό προητοίμασε ἐν ἀλληλεγγύῃ πρός τούς πλέον θιγομένους ὑπό τῆς Ἀλλαγῆς Κλίματος διά τήν Περιβαλλοντικήν Συνάντησιν τοῦ Γιοχάννεσμπουργκ, ἐνῷ ἡ Ἐκκλησία ἡμῶν βασικῶς συμφωνεῖ πρός τό περιεχόμενον αὐτοῦ τοῦ σπουδαίου κειμένου, διατηρεῖ μίαν ὡρισμένην ἐπιφύλαξιν σχετικήν πρός τήν πρότασιν ὅτι αἱ ἀνεπτυγμέναι Χῶραι δέον ὅπως σταδιακῶς μειώσουν τήν ἔκλυσιν ἀερίων τοῦ θερμοκηπίου ἐν ὀνόματι τῆς “Συστολῆς καί Σύγκλισης”, ἐνῷ ταυτοχρόνως αἱ ἀναπτυσσόμεναι Χῶραι αὐξήσουν τά ἰδικά των. Ἀποτελεῖ γνώμην τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν ὅτι οὗτος δέν θά ἔπρεπε νά εἶναι ὁ στόχος τοῦ ἐλέγχου τῆς Ἀλλαγῆς Κλίματος, ἀλλ’ ὅτι μᾶλλον αἱ πηγαί ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι μολύνουν τόν ἀέρα θά ἔπρεπε νά ἀντικατασταθοῦν ὁλοκληρωτικῶς ὑπό ἠπίων πηγῶν ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι δέν μολύνουν τήν ἀτμόσφαιραν καί τό φυσικόν περιβάλλον.

Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τάς νέας στρατηγικάς καί τούς νέους τρόπους ζωῆς οἱ ὁποῖοι προτείνονται ὑπό τοῦ ΚΕΚ, αἰσθανόμεθα ὅτι ἡ ἀσκητική διάστασις τῆς Ὀρθοδόξου πνευματικότητος δύναται εἰς μέγιστον βαθμόν νά συμβάλῃ “εἰς τό νά ζῶμεν ἡμεῖς ἁπλούστερον ὥστε οἱ ἄλλοι νά δύνανται ἁπλῶς νά ζοῦν “.

Εἴμεθα ὄντως εὐτυχεῖς διότι τό ΚΕΚ ἀφιερώνει σοβαράν προσοχήν εἰς αὐτό τό ἐξαιρετικῶς σημαῖνον θέμα, ἕν θέμα τό ὁποῖον πρέπει νά ἀντιμετωπισθῇ ὑπό τῶν Ἐκκλησιῶν μέ ἄκραν σοβαρότητα καί ὑπευθυνότητα.

Τελικῶς, τό θέμα ” Ὁ Ἰησοῦς Χριστός θεραπεύει καί καταλλάσσει ἡ Μαρτυρία τῶν Ἐκκλησιῶν ἐν Εὐρώπῃ ” εἶναι πολύ ἐπίκαιρον. Αἱ Ἐκκλησίαι ἐντός μιᾶς Ἠπείρου ἡ ὁποία βαίνει πρός ἑνοποίησιν, δέν δύνανται νά ἔχουν τήν πολυτέλειαν τῆς διαιρέσεως. Καί ἡμεῖς ἐπίσης πρέπει νά ἀγωνισθῶμεν διά νά αὐξηθοῦν αἱ προσπάθειαι ἡμῶν πρός προώθησιν τῆς ἑνότητος, οὐχί μόνον ἐνδυναμώνοντες τήν συνεργασίαν ἡμῶν ἐπί κοινωνικῶν, πολιτικῶν καί ἠθικῶν θεμάτων, ἀλλ’ ἐπίσης διδόντες μεγαλυτέραν ἔμφασιν εἰς τήν μελέτην θεολογικῶν θεμάτων καί ἀρχῶν: καί ἐκείνων τά ὁποῖα ἑνώνουν καί ἐκείνων τά ὁποῖα διαιροῦν ἡμᾶς, μέ προοπτικήν οὐχί μόνον νά κατορθώσωμεν μίαν “κοινήν Χριστιανικήν φωνήν”, ἀλλ’ ἐπίσης καί νά ἐνδυναμώσωμεν τήν ἀλληλεγγύην ἡμῶν πρός ὑπέρβασιν τῶν ὑπαρχόντων ἐμποδίων εἰς τόν δρόμον ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς τήν ἑνότητα.

Ἐν κατακλεῖδι, ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νά προτείνω, ἐπικυρώνων τρόπῳ τινι τήν ἀπόφασιν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς νά στηρίξῃ τήν πρωτοβουλίαν διά μίαν “Ὀλυμπιακήν Ἐκεχειρίαν” διά τήν χρονικήν περίοδον τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων τοῦ 2004, νά ὑπογράψῃ τό Προεδρεῖον τοῦ ΚΕΚ, ἐπωφελούμενον τῆς παρουσίας του ἐδῶ ἐν Ἀθήναις, ὡς συμβολικήν πρᾶξιν, τό Βιβλίον προσυπογραφῆς, εἰς τό ὁποῖον πρῶτος θά ὑπογράψω ἐγώ. Τέλος, ἐλπίζομεν ὅτι καί ἡ Συνέλευσις τοῦ Trondheim θά προσυπογράψῃ ἐπίσης τήν Ἐκεχειρίαν, δανείζουσα δι’ αὐτῆς τήν βαρύτητά της εἰς τήν ἐφαρμογήν μιᾶς τοιαύτης παύσεως ἐχθροπραξιῶν ἀνά τόν κόσμον. Ὡς γνωρίζετε, ἡ Ἐκεχειρία ἦτο μία πρᾶξις ἡ ὁποία ἐνεθαρρύνετο ὑπό πασῶν τῶν Ἑλληνικῶν ΠόλεωνΚρατῶν καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῶν ἀρχαίων πρό Χριστοῦ Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων. Εἶναι μία ὡραία καί ἱστορική παράδοσις. Ἐάν αἱ Εὐρωπαϊκαί Ἐκκλησίαι κατά τήν Συνέλευσιν δανείσουν τήν ὑποστήριξίν των, δύνανται νά καταστήσουν τήν Ἐκεχειρίαν καθιερωμένην πρακτικήν. Ἐλπίζομεν ὅτι ὁ Θεός θά εὐλογήσῃ αὐτήν τήν πρᾶξιν ὥστε νά ἐξαπλωθῇ πέραν τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων καί νά ἔχῃ ἀποτελέσματα διαρκείας.

Προσευχόμεθα ὁ Κύριος νά ὁδηγῇ ὑμᾶς εἰς τάς διαβουλεύσεις ὑμῶν καί αἱ ἀποφάσεις τοῦ Προεδρείου νά ἀφήσουν μίαν εὐεργετικήν καί ἀνεξίτηλον σφραγῖδα ἐπί τῆς ζωῆς τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν. Νά εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στηρίζει τό ἔργον τοῦ ΚΕΚ, ὡς τοῦτο ἐπιτελεῖται ὑπό τῶν Συνελεύσεών του, ὑπό τῶν Ἐπιτροπῶν του καί ὑπό τῶν Ὁμάδων Ἐργασίας του.

Related posts