Select your Top Menu from wp menus

ΑΡΧΙΜ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ – Η Αρθρογραφία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στην «Πληροφόρηση»

Η Αρθρογραφία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στην «Πληροφόρηση»

Του Αρχιμ. Επιφανίου Οικονόμου

Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος

 

«Το πάθος μας για μία συνεχή επαφή της Εκκλησίας με το Λαό γέννησε την «Πληροφόρηση»…», έγραφε ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στο πρωτοσέλιδο άρθρο του στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας τον Φεβρουάριο του 1981, συστήνοντας στο αναγνωστικό κοινό το νέο αυτό εργαλείο ποιμαντικής διακονίας και επικοινωνίας της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος. Και λίγο παρακάτω χάραζε την γραμμή πάνω στην οποία θα πορευόταν η εφημερίδα:«Θα μιλήσει για ό,τι ενδιαφέρει το Λαό και την Εκκλησία του. Και θα μιλήσει υπεύθυνα, αντικειμενικά, αληθινά. Σε όλους θα απευθυνθεί γιατί όλοι είναι της Εκκλησίας παιδιά…»

Αυτή την υπόσχεση τήρησε καθόλη τη διάρκεια των 17 ετών που είχε την προσωπική ευθύνη και τον έλεγχο της εφημερίδας, σε κάθε φύλλο της οποίας, αρθρογραφούσε, αφήνοντας το δικό του μοναδικό και ιδιαίτερο στίγμα. Την πολυπληθή αυτή Αρθρογραφία – που συνιστά ένα μικρό μόνο κομμάτι των διά του Τύπου γραπτών παρεμβάσεών του – συγκεντρώσαμε, με την ευχή και ευλογία του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου και την πολύτιμη συμβολή των εκδόσεων «Ακρίτας» και εκδώσαμε στον 4ο, κατά σειρά, Τόμο των Έργων του, ο οποίος ήδη βρίσκεται στη διάθεση των αναγνωστών. Τα 280, περίπου, κείμενα του Τόμου χωρίστηκαν σε έξι Ενότητες: Α. Εκκλησία και Κοινωνία, Β. Ιστορία, Γ. Θέματα Παιδείας, Δ. Αντιαιρετικά θέματα, Ε. Η Ορθοδοξία στην Ελλάδα και στον κόσμο και Στ. Διάφορα.

Τα κείμενα της πρώτης Ενότητας (Εκκλησία και Κοινωνία) καταγράφουν τις απόψεις του τότε Μητροπολίτου Δημητριάδος για την θέση της Εκκλησίας στη μεταβαλλόμενη Ελληνική κοινωνία και τις προτάσεις ζωής προς ένα λαό, ο οποίος βρίσκεται στο κατώφλι έντονων μεταβολών και έξωθεν επηρεασμών. Είναι η εποχή που ξεκινά η σταδιακή αποϊεροποίηση της Ελληνικής κοινωνίας, με τη «μέθοδο του σαλαμιού», όρο που αρεσκόταν να χρησιμοποιεί ο Μακαριστός Πρωθιεράρχης, βλέποντας ότι ξεκινά το έργο της αποσύνθεσης των ηθικών αρχών και αξιών του λαού.

Στη δεύτερη Ενότητα (Ιστορία) ο συντάκτης καταπιάνεται με θέματα Ελληνικής Ιστορίας, όπως οι αγώνες της Εκκλησίας και η συμβολή Της στην υπόθεση της Ελευθερίας, η τραγωδία του Μικρασιατικού Ελληνισμού, η άλωση της Πόλης και η προ αυτής Βυζαντινή Αυτοκρατορία κ.άλ. Τη δική της θέση κατέχει, όμως, η αγωνία του για το παρόν και το μέλλον της ιδιαιτέρας του πατρίδας, της Θράκης, καθώς, επίσης και η σαφής διάκριση του υγιούς πατριωτισμού από τον επικίνδυνο εθνικισμό.

Τα άρθρα της τρίτης Ενότητας (Θέματα Παιδείας) αφορούν στην Ελληνική Παιδεία, ένα χώρο για τον οποίο επέδειξε ιδιαίτερη μέριμνα και ευαισθησία, καθώς γνώριζε και διακήρυττε ότι η παροχή υγιούς και γνήσιας Ελληνορθόδοξης Αγωγής και Παιδείας στη νέα γενιά είναι το εχέγγυο για ένα επιτυχημένο μέλλον. Θέματα, όπως η σχέση της Εκκλησίας με την Παιδεία και η διαχρονική προσφορά της σ’ αυτήν, η σπουδαιότητα της Ελληνικής γλώσσας και οι προσπάθειες για τον ευτελισμό και την απλούστευσή της, κυριαρχούν και δείχνουν την αγωνία του για ένα χώρο τον οποίο κατείχε όσο λίγοι, τόσο στην Εκκλησιαστική, όσο και στην  θύραθεν διάστασή του.

Στην τέταρτη Ενότητα (Αντιαιρετικά Θέματα) αναπτύσσονται θέματα αντιαιρετικού περιεχομένου. Ζητήματα, όπως η Μασονία, ο Χιλιασμός, η Παραθρησκεία, η Σαηεντολογία, η Ουνία, ο Σατανισμός, απασχόλησαν έντονα τη σκέψη του, αλλά και την γενικότερη αντιαιρετική δράση της Εκκλησίας της Δημητριάδος. Ο τότε Μητροπολίτης Χριστόδουλος έκανε τα πάντα, στο πλαίσιο των ποιμαντικών του καθηκόντων, για να προφυλάξει το ποίμνιό του από την καταστροφική δράση των αιρετικών και παραθρησκευτικών ομάδων, οι οποίες, δυστυχώς, με την ανοχή της Πολιτείας, λυμαίνονται τον λαό του Θεού, παρασύροντας ψυχές στην απώλεια.

Η πέμπτη Ενότητα (Η Ορθοδοξία στην Ελλάδα και στον κόσμο) αφορά στην μαρτυρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ελλάδα και στον σύγχρονο κόσμο, αλλά και στις περιπέτειες των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ήταν Ιεράρχης με πνεύμα ανήσυχο και με ενδιαφέρον ανύστακτο για την πορεία των Εκκλησιαστικών πραγμάτων, όχι μόνο στην Μητρόπολη, στην Αρχιεπισκοπή του ή στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Γνώριζε όσο λίγοι τον ρόλο που μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει η Ορθόδοξη Εκκλησία στον κόσμο και την  υποχρέωσή της να συνεργαστεί με τις λοιπές Χριστιανικές Ομολογίες, αλλά και τα λοιπά επίσημα θρησκεύματα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν από κοινού πανανθρώπινα προβλήματα, η θεραπεία των οποίων πολλά θα μπορούσε να ωφεληθεί από την κοινή διεθνή μαρτυρία και δράση.

Στην έκτη και τελευταία Ενότητα (Διάφορα) δημοσιεύονται κείμενα ποικίλου περιεχομένου. Κατά την άποψή μας, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδειχθεί σε εκείνα που αφορούν πτυχές και λεπτομέρειες της Εκκλησιαστικής και ιδιαίτερα της Λειτουργικής ζωής. Τα κείμενα αυτά αποδεικνύουν το ασίγαστο ενδιαφέρον του για την λειτουργική αγωγή των πιστών και την ιδιαίτερη σχέση του με την Ορθόδοξη Λειτουργική πραγματικότητα, την οποία βίωνε εμπειρικά και καλλιεργούσε συστηματικά μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ο 4ος Τόμος των Έργων του, όπου φιλοξενείται το σύνολο της Αρθρογραφίας του στην «Πληροφόρηση» είναι αφιερωμένος στα τέσσερα χρόνια από την εις Κύριον εκδημία του. Πρόκειται για κατάθεση ψυχής και ευγνωμοσύνης του υπογράφοντος, όσο και σύνολης της Τοπικής μας Εκκλησίας στο πρόσωπο του αξέχαστου Πνευματικού Πατρός και Ποιμενάρχου μας. Αιωνία του η Μνήμη!

 

«Πληροφόρηση», Φεβρουάριος 2012

Related posts