Select your Top Menu from wp menus

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΕΡΡΩΝ κ. ΘΕΟΛΟΓΟΥ – Λόγος επί τη συμπλήρωσει ενός έτους από της εις Κύριον εκδημίας

ΛΟΓΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΕΚΔΗΜΙΑΣ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Το Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών κα Νιγρίτης κ. Θεολόγου

ΚΕΘΕΔΡΙΚΌΣ ΝΑΟΣ ΑΘΗΝΩΝ 1.2.2009

 

«Ανέσουσι τν σύνεσιν ατο πολλοί, ως το αἰῶνος οκ ξαλειφθήσεται· οκ ποστήσεται τμνημόσυνον ατο, κα τ νο­μα ατο ζήσεται ες γενες γενεν. Τν σοφίαν ατο διήγησονται θνη, κα τν παινον ατο ξαγγελε κκλησίαν» (Σοφ. Σειράχ λθ’,9-10).

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, σεπτέ Προκαθήμενε τῆς καθ’ Ἑλλάδα Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας, κ.κ. Ἱερώνυμε,

Σεβασμιοπόθητος χορεία τῶν ἁγίων Ἀρχιερέων,

Τίμιον πρεσβυτέριον, Χριστοῦ Διάκονοι,

Ἐντιμοτατοι Ἐκπροσωποι τῶν πολιτικῶν, στρατιωτικῶν, δικα­στικων Ἄρχων καὶ Ἐξουσιῶν,

Ἐλλογιμωτατοι κύριοι Καθηγηταί,

Λαὲ τοῦ Κυρίου εὐλογημένε,

Χρέος ἱερόν, ἀνάγκη πνευματική, κίνησις καρδιακή, καθῆκον υἱικόν, τάξις ἐκκλησιαστική, μας συνεκεντρωσε ὅλους σήμερον, ἐν Ἐκκλησίᾳ πληθουση, προεξαρχοντος τοῦ Μακαριώτατου Ἀρχιεπι­σκοπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Τερωνυμου, καὶ συλλει- τουργουντων καὶ συνευχομενων Αὐτῷ ἁγίων Ἀρχιερέων της’ Ἁγιωτατης ἡμῶν Ἐκκλησίας, ἵνα, ἐν τῇ θείᾳ ἱερουργίᾳ τῆς κοσμοσωτηρι­ου καὶ ἀναίμακτου θυσίας, «ἐν ἑνὶ στόματι καὶ μία καρδία» ἀναπέμψωμεν εὐχὰς ἱκετηρίους πρὸς τὸν ἔχοντα ἐξουσίαν ζώῃς καὶΘανα­του Ἀναστάντα Κύριον Ἰησοῦν, ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ ἀοιδίμου καὶ ἄληστου μνήμης μεγάλου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κύρου Χριστοδουλου. Προσευχόμενοι δὲ μετὰβαθείας συγκινησεως καὶ εὐλαβείας πρὸς τὸν ἅγιον Θεόν, ἐνωτιζομεθα σήμερον καὶ τῆς ἰσχυρας φωνῆς τοῦπιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος δέεται μαζὶ μας διὰ τὸν ἐπὶ δεκαετίαν στοργικὸν Πατέρα καὶ ἀνυστακτον Ποιμεναρχην τοῦ, τόν του φιλοχρίστου Ἔθνους ἡμῶν θερμοτατον ὑπερασπιστήν, τὸν τῆς ἐκκλησίας ἔνθεον θεράποντα, τὸν τῆς ἑνότητος καὶ τῆς καταλλαγῆς πρωτεργατην, τὸν τῆς νεότητος ἀγαθὸν φίλον, τόν του γήρατος στερρον στηριγμον, τὸν τῆς πτω­χειας δαψιλῆ πλουτιστην, τὸν τῆς θλίψεως γλυκὺν παραμυθητην, τὸν ὑψηλὸν ἐμπνευστην καὶ μυσταγωγον ἀποστολικῶν ὁραματισμῶν καὶ δράσεων.

Πρὸς ταύτην, λοιπόν, τὴν ἁγιολεκτον συνεκλετην, κλήρου τε καὶ λαοῦ, ἐξαγγέλλεται, σήμερον ἐκ τῶν μυχιαιτατων τῆς καρδίας μας φίλτρων ὁ τῆς Ἐκκλησίας δίκαιος ἔπαινος διὰ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Χριστοδουλον, ὁ ὁποῖος συνειδητοποιησε τὸ περασμα τοῦ ἀπὸ τὴν παροῦσαν ζωὴν ὡς κλῆσιν εἰς διακο­νιαν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν καὶ ἐδέχθη ἐν ὑπακοῇ, διανυων μὲ ἐγκαρτερησιν καὶ ἀπόλυτον ἀφοσιωσιν εἰς τὸ θε­λημα τοῦ καλέσαντος Αὐτὸν Θεοῦ, τὸν ἀνηφορικον καὶ σταυροαναστασιμον δο­λιχον τῆς ζωῆς τοῦ, ἀκούων ὡς ὁ μεγαλοφωνοτατος τῶν Προφητῶν Ἠσαιας μυστικως «τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου λέγοντος· τινὰἀποστείλω καὶ τὶς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον;» ἡ ὡς ἄλλος θεοπτης Μωυσῆς «καὶ νῦν δεῦρο ἀποστείλω σὲ πρὸς Φαραώ, βασιλέα Αἰγύπτου, καὶ ἐξάξεις τὸν λαόν μου, τοὺς υἱοὺς Ἰσραηλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου».

Ὁ πτωχὸς σήμερον λόγος μας, λόγος ὑπακοῆς πρὸς τὸν Πρῶτον τῆς καθ’ Ἑλλάδα Ἐκκλησίας Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον κ. Ἱερώνυμον, ἀλλὰ καὶ λόγος ἰσοβίου εὐγνωμοσύνης, σεβασμου, υἱικης ἀγάπης καὶ τιμῆς πρὸς τὸν ἀοιδι­μον πνευματικὸν πατέρα μας Ἀρχιεπι­σκοπον Χριστοδουλον, θὰ ἐπιχειρήσει να διαζωγραφισει τὴν πολυεδρικην φυ­σιογνωμιαν ἑνὸς μεγάλου Ἐκκλησιαστι­κου Ποιμένος, ὁ ὁποῖος αἰσθανθηκε ἀπὸ τῆς πρώτης ἀκομη νεότητας τοῦ τὴν ἀφιερωσιν τοῦ εἰς τὸν ἐρασμιωτατον Κυ­ριον ὡς προσδιδοῦσαν πληρότητα εἰς τὴν ζωὴν τοῦ, βαθύτερον νόημα, οὐρα­νιον χαρὰν καὶ καταξιωσιν εἰς ὁλοκλη­ρον τὴν ὑπαρξιν τοῦ.

 περικλες πρωθιεραρχης Χριστο­δουλος, νωτιζομενος εφυς τν να­γκων τς σύγχρονου πραγματικοτητος, δημιούργησε μ τν πληθωρικν το προσωπικοτητα προυποθεσεις δημιουρ­γικης συναντήσεως κα γόνιμου διαλο­γου τς κκλησίας μας μ τν συγχρο­νον κόσμον. Ες τ λίγα σχετικς χρο­νια τς ρχιεπισκοπικης το διακονίας ες τν γιωτατην κκλησίαν τς λλάδος, ν μεσ πολλν πειρασμν, θλίψεων, πολέμων φανερν κα φανν, ναποφευκτων προσωπικν στοχιων καπερβολν, πρωτοστατησε ες τν δημιουργίαν, ν πνεύματι πάντοτε εροσυνοδικης συνεργασιας κασυνθεσεως, νς πολυσημαντου, πολυσυνθετου κα πολυπρισματικου κκλησιαστικο ργου, μ τν χαρισματικην, πολυεδρι­κην κα πολύπλευρον προσωπικοτητα το, ες τν ποίαν, θεία δωρεά, συνε- νουντο θαυμαστως ες μίαν ργανικν λότητα, ντυπωσιακα κα σπάνια μφυ­τα τάλαντα κα πίκτητα χαρακτηριστι­κα ς  βαθεα κα αθεντικ εσέβεια,  λιπαρ μόρφωσις, θεολογική τε κα θύραθεν, μυσταγωγικ νορασις,  διορατικη διείσδυσις ες τν οσίαν τν προβλημάτων,  διαλεκτικ εστροφία κα διαλογικ δεξιοτεχνια,  διοικητικ κα ργανωτικη δεινότης,  παραμιλλος εαισθησια ες τν συλληψιν τν κραδασμων, τν παλμν κα τν προ­κλησεων τν συγχρόνων κοινωνιν, λλ κυρίως καπρωτιστως μία πλατεα κα νεξικάκη καρδία, γεματη καλοσυ­νη, κατανοηση, συγχωρητικοτητα καμακροθυ μία πρς πάντας.

 κάματος πνευματικς κα κκλη­σιαστικος φρυκτωρος ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος, γρηγόρων κανήφων ν παντί, διυφαινε ν φοβψ Θεο τν λην ναστροφν κα πολιτείαν το δι τς βαθείας πίστεως το κα τς καθαρς κα διαυγος θεοσεβείας το ς τν διδάχθη κ τν πνευματικν το πατέρων.

Ὁ ἀσυμβιβαστος πνευματικὸς ἀγωνι­στης Ἀρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος ἐθεώρει ὡς ὑπερτατο ἠθικὸν χρέος τοῦ τὸν ἀδιαπραγματευτον σεβασμον πρὸς μίαν ἱστορικὴν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία συνεκινει ὁλόκληρον τὴν ὑπαρξιν τοῦ, ὅτι δηλαδὴ ἐντὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐζωογονηθησαν αἱ πηγαὶ τῶν ἐμπνεύσεων τῆς ἁγιοτοκου καὶ ἠρωοοτοκου Πατρίδος μας, ἐσφυρηλατηθησαν αἱ προγονικαι πνευματικαὶ ἀξίαι, ἐκραταιωθησαν διὰ πολλῶν δοκιμασιῶν καὶ θλίψεων αἱ ψυχαὶ τῶν πατέρων μας, καὶ ἐνισχυθησαν οἱ ἱεροὶθεμελιώδεις θεσμοὶ καὶ ἡ κοινω­νικη εὐτονια τοῦ λαοῦ μας. Ἐπίστευε διὰ τοῦτο ὡς ἐπιτακτικὴν ἀνάγκη καὶὡς προυποθεσιν ἐθνικῆς καὶ πνευματικῆς ἐπιβιωσεως τὴν διατήρησιν τῆς ἰδιοσυ­στασιας καὶἰδιοπροσωπειας τοῦ πνευμα­τικοι κυττάρου τῆς Πατρίδος μας, ὅπως αὐτο διεπλασθη καὶ ἐζωογονηθη ἐπὶ μα­κρους αἰῶνας ὑπὸ τῆς ἁγίας Ὀρθοδοξιας μας.

Ὁ ῥηξικελευθος ὁραματιστὴς Ἀρχιε­πισκοπος Χριστοδουλος συντηρητικως καινότομος, ἑδραῖος εἰς τὴν ἀπαρασάλευτον διδασκαλίαν τῆς Ἐκκλησίας, ἔκρινε πάντοτε καὶ τὰ πάντα ἐν ὀρθο- δοξφ πνεύματι, πιστεύων καὶ διδάσκων ὅτι ἡ ἅγια Ὀρθοδοξια εἶναι ἡ ζωή, τὸ φῶς καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ κόσμου, πεκρικλειουσα ζωτικοτητα ἀστειρευτον, προσφέρουσα ὑψηλὰς νοητικὰς ἀνατάσεις, αἱ ὁποῖαι ὅμως προυποθετουν ἐλεύθερον πτερυγισμον τοῦ πνεύματος καὶ πηγαῖον προσανατολισμὸν τοῦ θρησκευτικοῦ συναισθήματος. Εἰς τὸν ἀντιποδα ἐθεωρη ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος ὅτι εὑρίσκετο ὁ στεῖρος καὶ ἀδιέξοδος φανατισμός, ὁὁποῖος ἐμπνεει τὴν μισαλλοδοξιαν, κατα­ψυχει τὸν στοχασμὸν καὶ ἀποτελεῖ μωρία, μὴ δυναμένη να κατανοήση δημιουργικῶς τὴν εὐρύτητα τῆς Εὐαγγελικης ἀληθείας.

 ερηματικος πνευματικς ργάτης ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος ντελήφθη τν πορείαν τς ζως τος να κάματον τρόπον ζώς, να σκληρν κα μέχρις αματος προσωπικν γνα κατ τς πολυειδους μαρτίας, μίαν συνετν κα εαλιστικν ναζήτησιν λύσεων ες τ προβλήματα τ ποα νεφύοντο συνεχς, μίαν διάκοπον σύγκρουσιν μ νομολογητα συμφέροντα, δουλείας κα παλαις πικρίας, ς μυναν κα πίθεσιν κατ τν χυρωμάτων τς θείας κα το ετελισμου τς ξίας το νθρώπινου προσώπου, ς πάλην πνευματικν μ τν ὕβριν καὶ τὸ ·ψεῦδος. Μέσα δὲ εἰς αὐτὴν τὴν ἀτμοσφαιραν τῶν συνεχῶν ἀγώνων καὶ τῆς ἀγωνίας ἐγνώριζε να ἵσταται ὀρθός, ἰσχυρός, δίκαιος, μεγάθυμος, νη­φαλιος, προσηνής, φιλικός, εὐπροσηγο­ρος, διαλεκτικὸς καὶ ἀνεκτικός.

 φθαστος κκλησιαστικς ητο­ρας ρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος διηκονησε τν θεον λόγον μπολυμέρειαν, ξυδερκειαν, παρατηρητικοτητα, σωτερικν διάλογον, γιοπατερικην θεμελιωσιν, νθουσιασμόν, νάργειαν, γλαφυρότητα, μεσοτητα, γωνιστικοτητα, λευ­θεριαν, σεβασμον πρς τν νθρωπον, φοσιωσιν ες την’ρθόδοξον Πίστιν, γάπην πρς τν Πατρίδα.

Ὁ πρωτοπόρος κοινωνικὸς ἐργάτης Ἀρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος, μὲ πατρικήν ἀνησυχίαν, εὐθύνην καὶἐλπίδας διὰ τὸ μέλλον, ὠραματισθη, ἠγωνίσθη να καταστήση τὴν Ἐκκλησίαν πρωταγωνι­στικούς καὶδημιουργικῶς παροῦσαν εἰς τὰ προβλήματα καὶ τὰ ἐπίκαιρα ζητημα­τα τῆς νεοελληνικης ζώῃς, δυνατήν, θαρραλέαν, φωτίζουσαν καὶ ἐμπνέουσαν τὸν κόσμον, δημιουργοῦσα προϋποθέσεις καὶ δομὰς ἀνακουφίσεως τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου, ἀποφορτιζουσα διὰ τῆς θείας χάριτος ἀθανάτους ψυχὰς ἐκ τῶν ἐνοχικων συμπλεγμάτων τῆς ἁμαρτίας, περί- θαλπουσα φιλοστοργως τὴν ὀργὴν τοῦ ἀδικούμενου, τὴν ἀδυναμίαν τοῦ ἀσθε­νους, τὴν πτωχειαν τοῦ ἐμπεριστατου, τὴν ἀγωνίαν τοῦ ἀνεργου, τὸν φόβον τοῦἀποδιωγμενου καὶ τοῦ περιθωριοποιου- μενου, τὰ δάκρυα τοῦ ὀρφανοῦ καὶ ἀνε­στιου, τὸν τρομο τοῦ καθ’ οἰονδήποτε τρόπον χειμαζομενου ἀνθρώπου, καὶ πα­ντα ταῦτα χωρὶς διακρίσεις καὶ ἀποκλει­σμούς.

 σεμνς κα δημιουργικς προκαθεσθεις το ερο συνθρόνου τς λλαδικης κκλησίας ρχιεραρχης Χριστο­δουλος νεδείχθη καταμάχητος πρω­τεργατης τς κκλησιαστικς ζώς, μπλεως γνώσεως, βαθυτάτου σεβασμου πρς τ εροσυνοδικον πολίτευμα τς κκλησίας, πείρας, λλ κα πίστεως, χλοερος λειμν μ λλεπαλλήλας ψυ­χρας, α ποαι ρριζωμεναι ες τ βάθη τς σιοριας βλαστανουν κα καρποφο­ρουν, εκρατος νεμος δημιουργίας κα πνος, μ εεργετικς πιδρασεις ες τν κκλησίαν.

 φιλοστοργωτατος  Πατρ κα Ποιμν ρχιεπίσκοπος τς εθύνης κα τς νότητος Χριστοδουλος, Χριστοδουλος τν λλήνων, στάθη ες τος ποκαλυπτικος καιρος μας μία σύγχρονος πατερικη φυσιογνωμια, χρυσοστομικου φρονήματος, παράδειγμα κάματου δράσεως, ωβειου πομονς, ποδειγματικς μακροθυμίας κα σχυρας ντοχς. ς συμβιβαστος κκλησιαστικς ταγς κα ελικρινς ‘Ελλην, πολεμήθη λυσσωδως λλ κα γαπήθη περιπαθς π τν πιστν κα ελαβ λαόν, ες τάς κος κα τάς καρδίας το ποίου μι- λησε κα μιλε κατ τρόπον μοναδικν κα ξεπεραστον.

«Ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλά, ἅτινα» προσδιοριζουν τὸν πολυεδρικον καὶ ἀνεκτιμητον τοῦτον Ἐκκλησιαστικὸν ἀδάμαντα, ὁ ὁποῖος ἤδη ἀπὸ ἔτους τεθησαύρισται ἐν ταῖς χερσίν τοῦ Δημιουργοῦ Τοῦ, ἀφήσας ὀπίσω αὐτοῦ δυσαναπλήρωτον τὸ κενόν. Καὶ εἶναι ἀναντιρρήτως ἀληθές, Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνυ­με, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐσημειωσατε λίαν εὐστοχως διὰ τὸν ἀείμνηστον ἄμεσον προκάτοχόν σας, λέγων ὅτι «Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εἶναι ἀνεπανάληπτος, τὰ δὲ χαρίσματά του, ὅσο καὶ ἐὰν θέλει κανένας, δὲν ἐπαναλαμβάνονται». Διὰ τὸν Ἀρχιεπισκο­πον Χριστόδουλον ἡ ἱστορία ἔκλεισε εὐφήμως τᾶς δέλτους τῆς τὴν πρωιαν τῆς 28ης Ἰανουαρίου τοῦ 2008. Τὸ ὑψιπετὲς πνεῦμα τοῦ κεκαθαρμενον «καὶ τῆς μικρας ἐκείνης ἰλῦος» ἐκ τοῦ ἁγιαστικοῦ πόνου τῆς σκληρας σωματικῆς τοῦ ἀσθένειας, τὴν ὁποίαν μὲ παραδειγματικὴν ἐγκαρτέρησιν καὶ χριστιανικὴν πίστιν ὑπέμεινε, εὑρίσκεται πλέον ἐλεύθερον καὶ ἀναπαυμένον εἰς χεῖρας τοῦ φιλανθρώπου πλαστουργοῦ του, τὸν ὁποῖον πραγματικως ἠγαπησεν ἐξ ὅλης της ψυχῆς του.

Ἠμεῖς δὲ οἱ περιλειπόμενοι, ὁ κλῆρος καὶ ὁ λαός, οἱ ὑπ’ Αὐτοῦ πολυμερως καὶ πολυτροπως ἀπολαβοντες τᾶς χαριτας καὶ τᾶς πρωθιεραρχικας εὐλογίας, μι­μουμενοι τοῦ κλεινοῦ ἐκείνου Ἀρχιεπι­σκοπου τὴν πίστιν, τὴν ὑπομονήν, τὴν ἀγαπην, τοὺς ὡραίους ὁραματισμοὺς καὶ τοὺς εὐγενεῖς ἀγῶνες, καὶ παραμένοντες μὲ ἀδιάλειπτον, ἀμετάπτωτον καὶ ἰσο­βιον εὐγνωμοσυνην πρὸς τὴν ἱερὰν τοῦ μορφήν, δευτε ἰκετευσωμεν ἐκτενῶς τὸν θεῖον τῆς Ἐκκλησίας Δομητορα, τὸν Κυ­ριον καὶ Σωτῆρα πάντων ἀνθρώπων Ἰησοῦν Χριστόν, ἶνα τὴν μακάριαν ψυχὴν Ἐκείνου μὲν ἀναπαύῃ μετὰ ἅγιων καὶ δι­καιων, τὴν δὲ Ἐκκλησίαν Του, ἐπιχορη­γει δαψιλως διὰ τῆς πάντα νοῦν ὑπερεχουσης εἰρήνης, ἑνότητος καὶ ἀγάπης.

Τοῦ ἀοιδίμου καὶ μεγάλου ἐν ἐργοις καὶ λογοις Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χριστοδούλου, πατρὸς καὶ συλλειτουργοῦ ἠμων γενομένου, εἰη ἡ μνήμη αἰωνία ἀγήρως καὶ ἀθάνατος. Ἀμήν.

 

Related posts